|
In zijn video- en geluidsinstallaties verkent Pieter
Geenen ( *1979 ) de veronachtzaamde aspecten van onze fysieke omgeving.
Voor de reeks “Gaze” pootte hij zijn camera telkens neer voor een
schijnbaar banaal en alle-daags tafereel. De mens is er afwezig of
gereduceerd tot een nietige gestalte in een uitgestrekt landschap. De
kijker wordt minutenlang aan zijn lot overgelaten met beelden waarin er
ogenschijnlijk bijna niets gebeurt. Tegelijk ontstaat er zo een
verwachtingsvolle spanning, alsof er elk moment dan toch écht
iets zal gebeuren. Elke minieme verandering in het beeld wordt daardoor
met betekenis geladen. Voor zijn jongste videoproject in de reeks
“Gaze” trok Pieter Geenen naar het Italiaanse eilandje Lampedusa. Hij
maakte er nachtelijke opnames, voornamelijk zeezichten. Dit resulteerde
in monochrome videolandschappen waarin objecten of mensen oplichten als
stippen tegen een donkere achtergrond. Door het filmen bij infrarood
licht - zoals ook bij een bewakingscamera - krijgen deze bevreemdende
beelden een extra dimensie. De toeschouwer krijgt willens nillens de
rol van bewaker toebedeeld. Niet zonder reden, want Lampedusa haalt
regelmatig het nieuws omwille van de vluchtelingenproblematiek. Het
eilandje ligt op nauwelijks tachtig kilometer van de Tunesische kust.
Jaarlijks wagen talloze vluchtelingen uit Afrika en Azië er de
oversteek, op zoek naar een beter leven in Europa. De Italiaanse
overheid interneert de vluchtelingen in een gesloten centrum op het
eiland zelf en deporteert ze vandaaruit naar kampen in Libië. Daar
worden ze naar verluid vaak mishandeld. Welke houding kunnen we
aannemen tegenover dit menselijke drama? Pieter Geenen kiest hier
resoluut voor een oorverdovend zwijgen. We moeten het doen met enkele
stippen op een donker beeldvlak en op de achtergrond het geluid van de
zee. [pp]
¬ http://www.silenceisgolden.be
|
